Dit sculpturale audiovisuele werk vertrekt vanuit de queer house- en technoscene van Nijmegen, met het legendarische feest Extravaganza als historisch vertrekpunt. Niet als reconstructie, maar als herinnering die doorwerkt in sfeer, geluid en gevoel.

Op basis van archiefmateriaal van medeoprichter Jeroen Roording ontwikkelde Daan Walder een zelfgebouwd, proceduraal generatief systeem waarin infraroodbeelden vervagen, vervormen en fragmenteren. Een raamwerk met LED-matrixen, speakermodules en halftransparante panelen vormen samen een gelaagde installatie waarin licht en geluid synchroon bewegen. Zo ontstaat een abstracte herinnering zonder vast begin of einde.

Het werk onderzoekt hoe een ongrijpbare ervaring vorm kan krijgen. Queer nachtleven verschijnt hier als een tijdelijke ruimte van vrijheid, zelfacceptatie en collectiviteit, niet vastgelegd in één beeld, maar aanwezig als gevoel dat blijft resoneren.