Station Doornroosje onderzoekt de ontstaansgeschiedenis van hiphop in Nijmegen, met een nadruk op graffiti als vorm van vrije expressie in de openbare ruimte. Het werk verwijst naar de vroege jaren tachtig, een periode waarin graffiti zich vanuit de straat begon te verspreiden door de stad en onderdeel werd van een bredere hiphopcultuur.

Doornroosje fungeerde destijds als de eerste legale plek in Nijmegen waar graffitischrijvers vrij konden werken. Waar graffiti eerder vooral illegaal en vluchtig aanwezig was, bood deze locatie ruimte voor experiment, ontmoeting en zichtbaarheid. Het groeide uit tot een belangrijk knooppunt waar graffiti en hiphopmuziek samenkwamen.

Centraal in het werk staat een schilderij met collage en verf, geplaatst binnen een nagebouwd frame dat is ontleend aan elementen uit de openbare ruimte. Dit frame verwijst naar de stad als canvas. Binnen het kader is een geschilderde muur te zien, opgebouwd uit fragmenten en archiefbeelden van grondleggers van de Nijmeegse graffiti­scene. De beelden vormen samen geen chronologisch verhaal, maar een gelaagde montage van herinneringen, invloeden en sporen uit het verleden.

Door het werk opnieuw te plaatsen bij het (oude) Doornroosje keert Station Doornroosje terug naar zijn historische context en wordt het opnieuw onderdeel van de openbare ruimte.