Verborgen Verhalen

Voor hun werk binnen Verborgen Verhalen hebben Letsoin en Papilaja bewust gekozen voor staal als hoofdmateriaal. Staal draagt meerdere betekenissen in zich. Het verwijst naar kracht, weerbaarheid en innerlijke trots, waarden die diep verankerd zijn binnen de Molukse gemeenschap.

Het materiaal is bewerkt met verschillende gereedschappen en technieken. Elke ingreep, hard of zacht, gecontroleerd of onbeheerst, staat symbool voor een afzonderlijk verhaal. Verhalen die zijn doorgegeven, maar ook verhalen die nooit zijn uitgesproken. In de gelaagdheid van het werk, waarin spuitverf, sporen van handmatige bewerking en natuurlijke erosie samenkomen, worden deze verborgen verhalen zichtbaar gemaakt.

Het werk nodigt de toeschouwer uit om verder te kijken dan het oppervlak. Door de contrasten in textuur en bewerking ontstaat ruimte voor reflectie. Wat blijft verborgen, en wat wordt zichtbaar? Letsoin en Papilaja dagen het publiek uit om via het werk ook na te denken over de eigen, persoonlijke verborgen verhalen.

Voor hun werk binnen Verborgen Verhalen hebben Letsoin en Papilaja bewust gekozen voor staal als hoofdmateriaal. Staal draagt meerdere betekenissen in zich. Het verwijst naar kracht, weerbaarheid en innerlijke trots, waarden die diep verankerd zijn binnen de Molukse gemeenschap.

Het materiaal is bewerkt met verschillende gereedschappen en technieken. Elke ingreep, hard of zacht, gecontroleerd of onbeheerst, staat symbool voor een afzonderlijk verhaal. Verhalen die zijn doorgegeven, maar ook verhalen die nooit zijn uitgesproken. In de gelaagdheid van het werk, waarin spuitverf, sporen van handmatige bewerking en natuurlijke erosie samenkomen, worden deze verborgen verhalen zichtbaar gemaakt.

Het werk nodigt de toeschouwer uit om verder te kijken dan het oppervlak. Door de contrasten in textuur en bewerking ontstaat ruimte voor reflectie. Wat blijft verborgen, en wat wordt zichtbaar? Letsoin en Papilaja dagen het publiek uit om via het werk ook na te denken over de eigen, persoonlijke verborgen verhalen.

Voor hun werk binnen Verborgen Verhalen hebben Letsoin en Papilaja bewust gekozen voor staal als hoofdmateriaal. Staal draagt meerdere betekenissen in zich. Het verwijst naar kracht, weerbaarheid en innerlijke trots, waarden die diep verankerd zijn binnen de Molukse gemeenschap.

Het materiaal is bewerkt met verschillende gereedschappen en technieken. Elke ingreep, hard of zacht, gecontroleerd of onbeheerst, staat symbool voor een afzonderlijk verhaal. Verhalen die zijn doorgegeven, maar ook verhalen die nooit zijn uitgesproken. In de gelaagdheid van het werk, waarin spuitverf, sporen van handmatige bewerking en natuurlijke erosie samenkomen, worden deze verborgen verhalen zichtbaar gemaakt.

Het werk nodigt de toeschouwer uit om verder te kijken dan het oppervlak. Door de contrasten in textuur en bewerking ontstaat ruimte voor reflectie. Wat blijft verborgen, en wat wordt zichtbaar? Letsoin en Papilaja dagen het publiek uit om via het werk ook na te denken over de eigen, persoonlijke verborgen verhalen.